Sinds de religie terug is van nooit weggeweest, is ook de belangstelling voor de religieuze poëzie en het religieuze schrijverschap weer groeiende. Hadewych beleeft meerdere oplages tegelijk en is zelfs al een sterke merknaam geworden. Ook de eigentijdse dichter tast weer rond in dat deel van de menselijke verbeelding dat bekendstaat als God of toch minstens als godsdienst. In Nederland heeft altijd een sterk cultureel onderscheid bestaan tussen de protestanten, die alles ‘naar eer en geweten’ willen doen inclusief oorlog en handel, en de katholieken, die meer vertrouwen op diplomatie en allebei-een-beetje-inleveren. Ook in dit Gids-nummer zijn deze polen te herkennen, al zijn ze wel van aard veranderd: aan het ene uiteinde staan de twijfel en de kleine zegeningen van de zoeker naar God en godwaardig gedrag, hier vertegenwoordigd in een prachtige gedichtenreeks van Willem Jan Otten. Aan het andere uiterste vinden we de atheïst die op de grens van leven en dood de laatste waarheden ontsluiert. Leo ‘Nee, nog niet dood’ Vroman stuurde een kort gedicht in zoals alleen een zeer oude dichter kan schrijven. Er wordt geen greintje geloof in uitgesproken maar het is wel religieus.

Lees het complete voorwoord van Arjen Mulder