Sinds een jaar of vijf ligt in Nederland en België zowat halfjaarlijks een nieuwe Haruki Murakami-vertaling hoog opgestapeld in de boekhandels. Uitgeverij Atlas zette een intensieve inhaalbeweging in om ’s mans oeuvre beschikbaar te stellen in het Nederlands, en die nadert nu haar voltooiing.
Murakami is inmiddels vertaald in meer dan veertig talen. Het internationale verkoopsucces is ongekend voor een Japanse schrijver. Waar de vroegere ‘klinkende’ namen als Yukio Mishima (1925-1970), Junichiro Tanizaki (1886-1965) of de Nobelprijswinnaars Yasunari Kawabata (1899-1971) en Kenzaburo Oë (1935) zich nog voornamelijk tevreden moesten stellen met een lezerspubliek dat hoe dan ook al in de Japanse cultuur was geïnteresseerd (en navenant matige verkoopcijfers), vindt Haruki Murakami (1949) wereldwijd aftrek bij mensen die verder nooit iets uit Japan hebben gelezen of iets van dat land afweten. Helaas geldt dat ook voor een flink deel van de recensenten. Bijgevolg krijgen we tot vervelens toe uitspraken voorgeschoteld over hoe on-Japans Murakami wel zou zijn. De reden? Zijn personages eten spaghetti en luisteren naar The Beatles.